14/8/17

Ο πυροσβέστης του Joe Hill



Η βασική ιδέα του βιβλίου είναι πολύ καλή:  το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού μολύνεται από έναν μύκητα (αποκαλούμενο με το πολύ όμορφο όνομα "δρακοστιγμα" ) που προκαλεί το φαινόμενο της αυτανάφλεξης. Κανείς δεν γνωρίζει τον τρόπο μετάδοσης, κανείς δεν ξέρει πόσο καιρό θα είναι φορέας του δρακοστίγματος πριν αναφλεγεί και φυσικά δεν υπάρχει θεραπεία.
Η βασική ηρωίδα είναι η Χάρπερ, σχολική νοσοκόμα, που όταν εμφανίζεται η επιδημία προσφέρει τις υπηρεσίες της στο νοσοκομείο και φυσικά μολύνεται. Η αντιμετώπιση του συζύγου της δεν είναι αυτή που περίμενε, ούτε καν το παιδί που περιμένουν δεν αρκεί για να τον πείσει να φερθεί όπως θα επιθυμούσε η Χάρπερ, οπότε και αυτή αποφασίζει να ρισκάρει και να φύγει προσπαθώντας να μείνει ζωντανή μέχρι να γεννήσει το παιδί της.
Εκ των πραγμάτων μιλάμε για μυθιστόρημα φαντασίας, σίγουρα δεν είναι τρόμου και επίσης δεν μπορώ να το πω δυστοπικό, αφού περιγράφονται μόνο οι πρώτοι μήνες της επιδημίας που αφανίζει τον κόσμο. 
Γενικά, ο τρόπος γραφής του συγγραφέα μου φάνηκε απλός και στρωτός, παρά τις πολλές σελίδες του το διάβασα εύκολα το βιβλίο. Μου άρεσε επίσης που έκανε μια προσπάθεια να εμβαθύνει στις ανθρώπινες συμπεριφορές και ειδικά σε αυτές που αναπτύσσονται σε κλειστές κοινωνίες όταν υπάρχει ταυτόχρονα μόνιμη απειλή για την ανθρώπινη ζωή.  
Όμως δεν κατάφερε να με κάνει να καταλάβω το χαρακτήρα κανενός από τους ήρωες, δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για τον κάθε χαρακτήρα, στο ένα κεφάλαιο τους συμπαθούσα και στο επόμενο τους αντιπαθούσα. Ακόμη και τώρα που τελείωσα το βίβλο όλοι μου είναι αδιάφοροι. Δεν μου άρεσε που χρησιμοποιούσε αδικαιολόγητα χυδαιολογιες, πιστεύω ότι δεν ταίριαζαν με το πνεύμα των πρωταγωνιστών.  Επίσης, από τη μέση και μετά κουράστηκα και βαρέθηκα λίγο και αρκετά νωρίς στην πλοκή δεν με έπειθε πια, ήταν υπερβολικά παράλογα όσα συνέβαιναν για τα γούστα μου. 
Σε γενικές γραμμές πάντως είναι αρκετά καλό και διαβάζεται εύκολα, ξέρω σίγουρα ότι περίμενα κάτι περισσότερο αλλά αυτό μάλλον είναι δικό μου πρόβλημα και όχι του βιβλίου. 

Βαθμολογία: 7/10

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Κανείς δεν ξέρει πώς και από πού ξεκίνησε η πανδημία.
Το FOX έλεγε ότι ο μύκητας εξαπολύθηκε από το ISIS, με τη χρήση σπορίων που είχαν παρασκευαστεί από τους Ρώσους τη δεκαετία του 1980. Το MSNBC έλεγε ότι είχε δημιουργηθεί από βιολόγους της Χαλιμπάρτον και τον είχαν κλέψει φανατικοί Χριστιανοί κολλημένοι με την Αποκάλυψη. Το CNN ανέφερε και τις δύο θεωρίες.
Οι γιατροί το αποκαλούν Draco incendia trychophyton. Για όλους τους υπόλοιπους είναι απλώς το Δρακόστιγμα. Ένα ιδιαιτέρως μεταδοτικό σπόριο που σημαδεύει το σώμα όποιου προσβληθεί από αυτό με μαύρα και χρυσά στίγματα –μέχρι την αυτανάφλεξη. 
Δεν υπάρχει θεραπεία. Κανείς δεν είναι ασφαλής.
Η Χάρπερ Γκρέισον είναι σχολική νοσοκόμα. Είναι έγκυος και έχει μολυνθεί από το Δρακόστιγμα. Και καθώς ο κόσμος γύρω της μετατρέπεται σε στάχτες, το μόνο που θέλει είναι να ζήσει. Έστω μέχρι να καταφέρει να γεννήσει το παιδί της. 
Και τότε, ο Πυροσβέστης έρχεται…
Ο πολυβραβευμένος Τζο Χιλ επιστρέφει με μια συναρπαστική ιστορία επιβίωσης στο τέλος του κόσμου και παρουσιάζει ένα καθηλωτικό δυστοπικό μυθιστόρημα, το οποίο ψηφίστηκε από το παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό ως το Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου στα Goodreads Choice Awards 2016.

1/8/17

Και μετά όλα άλλαξαν, της κ. Κικίδου Λένας


Όταν διάβασα το οπισθόφυλλο μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι πρόκειται για ένα βιβλίο θρίλερ ή γενικότερα μεταφυσικού περιεχομένου, από αυτά που η κεντρική ηρωίδα ακούει φωνές που την παροτρύνουν να κάνει διάφορα πράγματα. Ε, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Δηλαδή, όντως ακούει φωνές αλλά το βιβλίο τεινει προς το αισθηματικό από κάποιο σημείο και μετά, χάνει τη μεταφυσική χρειά του.
Για αρχή, πρέπει οπωσδήποτε να τονίσω ότι οι πρώτες σελίδες του είναι καταπληκτικές. Η περιγραφή του ατυχήματος, των σκέψεων και των κινήσεων της πρωταγωνίστριας την ώρα που πνίγεται δημιουργούν εικόνες εξαιρετικά ζωντανές, η ένταση και η αγωνία είναι τεράστιες χωρίς όμως να δημιουργούν υπερβολικό αίσθημα κλειστοφοβίας. Σίγουρα πρέπει να δώσω τα συγχαρητήριά μου στη συγγραφέα για την περιγραφή. Εξαιρετική είναι επίσης η περιγραφή των συναισθημάτων της ηρωίδας, των σκέψεών της και η αιτιολόγηση των αποφάσεων που καλείται να πάρει σε όλη τη διάρκεια της πλοκής. Συμπάθησα και τους τρεις πρωταγωνιστές του βιβλίου, τον καθένα για άλλο λόγο.
Λίγο με ενόχλησε το ατακαδόρικο χιούμορ που χρησιμοποιεί. Αν και οι διάλογοι είναι ζωντανοί και έντονοι, μου φάνηκε ότι προσπάθησε να τους ντύσει με χιούμορ ενώ δεν χρειαζόταν πάντα. Τις περισσότερες φορές ένιωθα ότι κάνει προσπάθεια να με κάνει να χαμογελάσω χωρίς να υπάρχει λόγος, οι συνθήκες δεν το δικαιολογούσαν και δεν χρειαζόταν, αλλά οπωσδήποτε υπήρξαν και στιγμές που χασκογέλασα. Όμως εντάξει, εγώ γενικά έχω θέμα με το χιούμορ στα μυθιστορήματα, δεν μου βγαίνει εύκολα να γελάσω.
Επίσης να πω ότι όσο το διάβαζα προσπαθούσα να το κατατάξω σε κατηγορία στο μυαλό μου. Στην αρχή είπα ότι είναι θρίλερ (αν διαβάσεις τις πρώτες σελίδες θα καταλάβεις γιατί το λέω). Μετά μου φάνηκε σαν κοινωνικό/ αισθηματικό, από αυτά που περιγράφεται μια αγάπη και η ιστορία ενός ζευγαριού (άλλη μια ένσταση εδώ για την υπομονή του Όντιν- πρέπει να είναι ο μοναδικός στο είδος του και δεν θα γράψω λέξη παραπάνω για το θέμα, διαβάστε το βιβλίο να καταλάβετε τι εννοώ). Σε κάποιες στιγμές υπήρχε και το μεταφυσικό στοιχείο αλλά αυτές ήταν ελάχιστες και ίσως θα μπορούσα να τις χαρακτηρίσω υπερβολικές και μη αληθοφανείς ενίοτε. Επίσης από κάποιο σημείο και μετά θα μπορούσα άνετα να το κατατάξω στα αστυνομικά μυθιστορήματα. Αφού πλέον το έκλεισα κατάλαβα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να το εντάξω σε κατηγορία, το βιβλίο είναι αυτό που είναι, λίγο από όλα και καλό σε όλα τα επιμέρους τμήματά του.
Η γραφή ρέει εύκολα, η πλοκή είναι ιδιαίτερη και δεν είναι εύκολα προβλέψιμη. Γενικά, είναι καλό σαν βιβλίο αλλά δεν είναι μεταφυσικού περιεχομένου όπως περίμενα από την περίληψη: απλά η μεταφυσική είναι η βάση που πάνω της στήθηκε μια ιστορία.

ΥΓ: Το εξώφυλλο ίσως και να είναι το καλύτερο που έχω δει, σίγουρα είναι από τα πολύ αγαπημένα μου.

Βαθμολογία: 6/10

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 
Το αυτοκινητικό ατύχημα ενός κοριτσιού και το σύντομο ταξίδι της σε έναν άλλο κόσμο, θα επιτρέψουν σε γεγονότα τα οποία θα την κάνουν να ταλαντευτεί ανάμεσα στη λογική και τη τρέλα να εισχωρήσουν στη ζωή της. Θα την αναγκάσουν να πάρει αποφάσεις πέρα από τα συμβατικά όρια και να πολεμήσει για τη σωτηρία, τη δική της και όχι μόνο.