Είναι γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο και πρωταγωνιστής είναι ο Χένινγκ, ένας πατέρας δύο νηπίων που βρίσκεται σε διακοπές με την οικογένειά του. Επιθυμώντας να μείνει λίγη ώρα μόνος του αποφασίζει να πάει με το ποδήλατο μια βόλτα ακολουθώντας μια πολύ δύσκολη ανηφορική διαδρομή. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου εμείς παρακολουθούμε τις σκέψεις του για την καθημερινότητά του, την πίεση που νιώθει, τον φόβο και τα ψυχολογικά προβλήματά του. Εμβόλιμα υπάρχουν κάποιες αναφορές σε στιγμές της ζωής του που μας αφήνουν να τον καταλάβουμε λίγο καλύτερα.
Ίσως σας φαίνεται κοινότυπο και βαρετό αλλά δεν είναι, καθόλου. Είναι μια περιγραφή της ζωής ενός γονέα που συμμετέχει ενεργά στην ανατροφή των παιδιών του χωρίς να έχει ιδιαίτερη βοήθεια από άλλους, είδα πολλές φορές τον εαυτό μου στις σκέψεις του και θυμήθηκα καταστάσεις που ζούσα όταν τα παιδιά ήταν μικρά και η κούραση (σωματική και ψυχολογική) ήταν κάποιες φορές ολοκληρωτική. Σκεφτόμουν ότι είναι μια εξαιρετική περιγραφή των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια που μεγαλώνουν παιδιά και ότι τελικά σε όλες τις χώρες η κατάσταση είναι ίδια.
Και μετά έρχεται το δεύτερο μέρος. Ο Χένινγκ φτάνει στο τέρμα της διαδρομής όπου βρίσκεται ένα μοναχικό σπίτι, και η ιδιοκτήτρια τον κερνά νερό και φαγητό. Στην ξενάγηση που ακολουθεί αρχίζουν απροσδόκητα να του έρχονται αναμνήσεις από το μέρος αυτό, μέχρι που συνειδητοποιεί ότι έχει ξανάρθει εκεί. Και μεταφερόμαστε στο παρελθόν του, όταν στα νηπιακά του χρόνια έζησε μια φριχτή κατάσταση κατά την οποία αυτός και η δίχρονη αδερφή του κόντεψαν να χάσουν τη ζωή τους. Ήξερα ότι σώθηκαν και επιβίωσαν και οι δύο, όμως ήταν τόσο έντονα γραμμένες οι σκέψεις και τόσο ξεκάθαρη η περιγραφή των συναισθημάτων του μικρού Χένινγκ που αγχώθηκα και σφίχτηκε το στομάχι μου για το τι θα συμβεί στα μικρά αδελφάκια. Πολλή ένταση μέσα σε λίγες σελίδες, το έζησα πάρα πολύ το δεύτερο μέρος, το χάρηκα.
Συνήθως προτιμώ τα βιβλία που έχουν μικρά κεφάλαια. Το συγκεκριμένο δεν έχει καθόλου, μόνο σε τρία σημεία έχει ένα κενό ανάμεσα στις παραγράφους και αυτό επειδή στην ουσία αλλάζει κάτι στη ροή της ιστορίας. Στο συγκεκριμένο βιβλίο αυτή η συνεχόμενη εξιστόρηση λειτουργεί άψογα. Μου μετέφερε απίστευτο άγχος, δεν με άφησε καθόλου να χαλαρώσω, να "πάρω ανάσα".
Είναι από τα λίγα βιβλία στα οποία η πλοκή αλλάζει τόσο πολύ: μόλις ο Χένινγκ άρχισε να θυμάται τα γεγονότα του παρελθόντος από κοινωνικό μυθιστόρημα που ασχολείται με τα συναισθήματα ενός πατέρα μετατράπηκε σε θρίλερ που περιγράφει τον αγώνα επιβίωσης ενός μικρού αγοριού και την αγωνία του να κρατήσει στη ζωή την αδερφή του. Είναι εξαιρετικό μυθιστόρημα, πάρα πολύ καλό. Δεν μπορώ να φανταστώ ούτε έναν λόγο για τον οποίο δεν θα αρέσει σε κάποιον, ψάξτε το λίγο αν θέλετε. (Πάω να δω για άλλα βιβλία της συγγραφέως).
Μου πήρε μόνο δυο μέρες να το τελειώσω, είναι εξάλλου μικρό, 210 σελίδες.
Βαθμολογία 10/10
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Πρώτη του έτους στο ειδυλλιακό ισπανικό νησί του Ατλαντικού Λανθαρότε, ο Χένινγκ ανεβαίνει με το ποδήλατό του τις απότομες πλαγιές προς το χωριό Φεμές. Καθώς παλεύει με τον κόντρα άνεμο και την κλίση του εδάφους, κάνει έναν προσωπικό απολογισμό: σύζυγος, πατέρας και κουβαλητής, δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του σε κανέναν από αυτούς τους ρόλους. Τον τελευταίο καιρό υποφέρει από κρίσεις πανικού που τον κατατρύχουν σαν δαίμονες. Όταν επιτέλους φτάνει στο χωριό εντελώς εξαντλημένος, ένα τυχαίο γεγονός θα πυροδοτήσει τη μνήμη του και θα βρεθεί να ξαναζεί γεγονότα της παιδικής του ηλικίας που παραλίγο να του κοστίσουν τη ζωή…


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου