Πόσο ενοχλούμαι όταν πιάνω βιβλία που δεν μου αρέσουν τελικά.....Το άφησα αφού πρώτα το παίδεψα μέχρι τη σελίδα 176 (από τις 509). Ένιωθα ότι διηγείται μια ιστορία κάνοντας συνειδητή προσπάθεια να μην επικεντρωθεί στα βασικά σημεία ώστε να μην προχωρά η πλοκή γρήγορα. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ, δεν με ενδιέφερε τίποτα απ' όσα έλεγαν και επίσης αντιπάθησα πολύ και τους δύο ντετέκτιβ. Με εκνεύρισαν τα Ουαλικά που βάζει σε κάποια σημεία του κειμένου κι ας μην ήταν περισσότερα από μερικές λέξεις κάθε φορά. Δεν ήθελα να καταλάβω τη δομή του συστήματος που λειτουργεί η αστυνομία του Ηνωμένου Βασιλείου - μπλέκονται αστυνομικά τμήματα δύο διαφορετικών περιοχών και έπρεπε οι αστυνομικοί να συνεργαστούν βλέπεις (και έπρεπε αυτό εμένα να με ενδιαφέρει και να το καταλάβω). Πηγαίνανε οι ντετέκτιβ και μιλούσαν με κόσμο και εγώ ήμουν μονίμως με μια απορία ποιος είναι πάλι αυτός και γιατί του μιλάνε. Νομίζω ότι δεν ήταν όλοι κάτοικοι της περιοχής αλλά δεν είμαι και σίγουρη.
Ε, έπιανα το βιβλίο, διάβαζα δέκα σελίδες και μετά το άφηνα. Χαραμίστηκαν έτσι πέντε μέρες. Το άφησα εντελώς να κάθεται στο τραπεζάκι. Χτες έγινε αυτό και σήμερα το μόνο που θυμάμαι είναι ότι την πρωταγωνίστρια τη λένε Φιόνα. Μάλλον. Τέλος πάντων, δεν κατάλαβα τίποτα από το βιβλίο προφανώς. Δεν είναι ότι είναι δύσκολα γραμμένο, σε καμία περίπτωση, μια χαρά τα λέει η συγγραφέας. Σε εμένα δεν ταίριαξε.
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Τα μεσάνυχτα ένας από αυτούς είναι νεκρός.
Το πρωί είναι όλοι τους ύποπτοι.
Ένα ανεπανάληπτο πάρτι. Δεν έχουν έρθει όλοι όμως για να γιορτάσουν.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς και το σπίτι του Ρις Λόιντ είναι γεμάτο κόσμο. Το θέρετρό του στη λίμνη Μίρορ γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και ο ίδιος κάλεσε τους κατοίκους του διπλανού χωριού να πιουν σαμπάνια με τους νέους πλούσιους γείτονές τους.
Ως τα μεσάνυχτα όμως, ο Ρις θα επιπλέει νεκρός στα παγωμένα νερά της λίμνης.
Την Πρωτοχρονιά, η Φιόν Μόργκαν έρχεται αντιμέτωπη με ένα ολόκληρο χωριό υπόπτων. Η μικρή κοινότητα είναι το σπίτι της, επομένως όλοι οι ύποπτοι είναι οι γείτονες, οι φίλοι και η οικογένειά της – και η Φιόν πρέπει να προστατέψει τα δικά της μυστικά.
Κάθε λεπτό και ένα νέο ψέμα. Σύντομα το ερώτημα δεν είναι ποιος θα ήθελε νεκρό τον Ρις… αλλά ποιος τελικά τον σκότωσε.
Σε ένα χωριό με τόσα μυστικά, μια δολοφονία είναι μόνο η αρχή.
