Βρες το ψέμα - Amy Tintera

Πρόκειται για ένα πολύ ευχάριστο μυθιστόρημα που το τελείωσα χωρίς να το καταλάβω, πέρασα πολύ καλά διαβάζοντάς το. Πρωταγωνίστρια είναι η Λόυσι η οποία θεωρήθηκε ύποπτη για τη δολοφονία της Σάβι που συνέβη πριν πέντε χρόνια, ωστόσο δεν κατηγορήθηκε ποτέ επειδή δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ενοχή της. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπήρξε άλλος ύποπτος και η ίδια η Λούσι δεν έχει μνήμες από εκείνη τη βραδιά, οπότε η υπόθεση δεν έχει διαλευκανθεί ακόμη. Και το χειρότερο: όλοι φαίνεται να είναι πεπεισμένοι ότι είναι η δολοφόνος, ακόμη και η ίδια έχει αμφιβολίες για την αθωότητά της. 

Πρώτη του έτους - Juli Zeh

Από τα πολύ ωραία βιβλία, απορώ γιατί δεν έγινε περισσότερο γνωστό.  Δεν το ήξερα καθόλου, ούτε αυτό ούτε τη συγγραφέα, χάζευα βιβλία σε ένα βιβλιοπωλείο και απλά αποφάσισα να το πάρω γιατί μου φάνηκε ενδιαφέρον. Τελικά αποδείχτηκε πάρα πολύ καλή κίνηση.

Είναι γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο και πρωταγωνιστής είναι ο Χένινγκ, ένας πατέρας δύο νηπίων που βρίσκεται σε διακοπές με την οικογένειά του. Επιθυμώντας να μείνει λίγη ώρα μόνος του αποφασίζει να πάει με το ποδήλατο μια βόλτα ακολουθώντας μια πολύ δύσκολη ανηφορική διαδρομή. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου εμείς παρακολουθούμε τις σκέψεις του για την καθημερινότητά του, την πίεση που νιώθει, τον φόβο και τα ψυχολογικά προβλήματά του. Εμβόλιμα υπάρχουν κάποιες αναφορές σε στιγμές της ζωής του που μας αφήνουν να τον καταλάβουμε λίγο καλύτερα. 

Οστό και αγκάθι - T. Kingfisher

Τα μυθιστορήματα φαντασίας είναι δύσκολο είδος, δεν τα προτιμώ επειδή έχω την αίσθηση ότι απευθύνονται σε άλλο κοινό, πιο νεαρής ηλικίας από εμένα, νομίζω ότι μεγάλο ποσοστό αυτών είναι young adult. Το "Οστό και αγκάθι" όμως δεν είναι έτσι. Οι ήρωες όλοι είναι μεγάλης ηλικίας, η νεότερη είναι η Μάρα (η πρωταγωνίστρια) που είναι γύρω στα τριάντα. Τέλος πάντων, μάλλον δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, είναι προσωπικό κόλλημα. 

Αυτό που έχει όμως μεγάλη σημασία είναι ότι το μυθιστόρημα είναι αυτοτελές. Ένα βιβλίο - μια ιστορία, τελειώνει και πάμε για άλλα. Τείνει αυτό πια να μην υπάρχει στα φαντασίας, τα περισσότερα είναι σειρές βιβλίων και εγώ δεν έχω υπομονή να περιμένω το επόμενο για να δω τι θα γίνει - χώρια που ξεχνάω όσα έχω διαβάσει. Για εμένα αυτό ήταν πολύ σημαντικό στο να επιλέξω να το διαβάσω.